| 01 października, 2021

Jak dla celów CIT traktować VAT zapłacony w kraju nienależącym do UE?




Jaki problem rozstrzygnął organ? 


W interpretacji indywidualnej wydanej 24 sierpnia 2021 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.240.2021.1.MF Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej odniósł się do kwestii ujęcia w rozliczeniach z tytułu CIT podatku VAT zapłaconego w kraju spoza UE.


Interpretacja została wydana na wniosek spółki, która planowała sprzedawać swoje produkty na rynku brytyjskim, przy czym dostawy miały być dokonywane z magazynów mieszczących się na terenie w Wielkiej Brytanii i opodatkowane brytyjskim podatkiem VAT. Wykazany na fakturze sprzedaży podatek VAT (po odliczeniu podatku naliczonego) miał być odprowadzany przez Spółkę do brytyjskiego organu skarbowego.


Na podstawie ustawy o CIT do przychodów i kosztów podatkowych nie zalicza się podatku od towarów i usług (art. 12 ust. 4 pkt 9 i 16 ust. 1 pkt 46). W ocenie organu przepisy te nie mają zastosowania do podatku VAT rozliczanego na terytorium Wielkiej Brytanii, bowiem nie jest on tożsamy z podatkiem od towarów i usług. W konsekwencji organ stwierdził, iż:

  • przychodem spółki będzie wynikająca z wystawionych faktur kwota brutto, tj. kwota razem z brytyjskim podatkiem VAT,
  • w kosztach podatkowych spółka może uwzględnić wydatki ponoszone na terytorium Wielkiej Brytanii w kwocie brutto, czyli wraz z zapłaconym brytyjskim podatkiem VAT,
  • kosztem podatkowym będzie brytyjski VAT zapłacony przez spółkę do brytyjskiego urzędu skarbowego z tytułu wystawionych faktur „przychodowych”.


Analogiczne stanowisko Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej zaprezentował również w odniesieniu do norweskiego podatku VAT (interpretacja indywidualna z 18 września 2019 r., nr 0111-KDIB1-1.4010.305.2019.1.AB).

 

Co na to sądy administracyjne? 


Odmienne kwestię tą oceniają sądy administracyjne wskazując, iż dla celów CIT podatkiem od towarów i usług jest każdy podatek odpowiadający mechanizmem i konstrukcją polskiemu podatkowi VAT (por. m.in. wyrok WSA w Gdańsku z 16 marca 2021 r., sygn. akt I SA/Gd 1152/20 oraz wyrok NSA z 21 stycznia 2020 r., sygn. akt II FSK 576/18). W konsekwencji, zdaniem sądów administracyjnych np. norweski podatek VAT nie powinien być zaliczany do przychodów/kosztów podatkowych.


Co dalej? 


Wskazane powyżej rozbieżne stanowiska w zakresie rozliczania podatku CIT mogą mieć szczególne znaczenie dla podmiotów, które prowadzą działalność w krajach nienależących do UE. Dla niektórych z nich podejście prezentowane przez organy podatkowe może okazać się korzystne – wprawdzie VAT zapłacony za granicą będzie przychodem podatkowym, niemniej jednak do kosztów może być zaliczony zarówno zagraniczny VAT wynikający z faktur „kosztowych”, jak i zagraniczny VAT zapłacony z tytułu wystawionych faktur „przychodowych”. Może się jednak zdarzyć, że korzystniejsze byłoby zastosowanie podejścia prezentowanego przez sądy – np. gdy ujęcie zagranicznego VAT powodowałoby przekroczenie progu przychodów dających prawo do stosowania obniżonej 9% stawki CIT.


Warto zatem przeanalizować swoją sytuację i ewentualnie zastanowić się nad zabezpieczeniem przyjętego podejścia (np. w drodze interpretacji indywidulanej). Nie jest bowiem wykluczone, że – analogicznie jak w przypadku podatku VAT zapłaconego w kraju UE – po jakimś czasie organy podatkowe zmienią podejście.




O autorze

Adela Ochman

Tias